GİRİŞ
PENAH Parmaklarımda kan vardı. Ayağımın dibinde yatan adamın beyninden koyu kırmızı kanlar akıyordu. Çıplak ayaklarımın içine gömüldüğü beyaz yün halı artık beyaz değildi. Geriye doğru sendeleyerek sertçe yutkundum. Parmak uçlarıma dek yayılan paniği hissediyordum. Banyoya koştum. Kan, tırnak diplerime ve hatta tırnak yatağımın tamamına sızmıştı. Çamaşır çitilercesine dakikalarca yıkadım. Artık daha temizdi, yalnız ellerim. Kalbim? O katrana bulaşmış kadar kirliydi. Titreyen bacaklarımla yavru bir ceylan gibi içeriye adımladım. Ceset yeniden görüş açıma girdi. Cesaretli biri olsaydım nabzını kontrol edip yaşayıp yaşamadığını öğrenebilirdim ama bende o güç yoktu. Zaten böylesine kan kaybeden birinin yaşaması, yaşamama ihtimalinden daha azdı. O, artık ölüydü. Şimdi ne yapacağımı kestiremiyordum. Öldürdüğüm adam bu şehrin en bilindik mafyalarından biriydi. Adalete koşsaydım, polisler beni korusaydı bile bu suçtan yargılanırdım. Yargılanırsam kurtların önüne düşerdim. On...